rozmowa z lękiem

-dziś nie przyszedłeś. Nawet nocą Ciebie nie było
- wiesz miałem inne sprawy
- to dobrze. to dobrze , wyspałam się, poszłam pobiegać, i....wybiłam sobie zęba.Tak spał na mnie talerz.
-co ja mam z tym wspólnego?
-nic, ale i wiele.najpierw czułam bezradność,wściekłość, bo brak kasy, bo za chwilę wyjazd na wakacje. Dawniej wpadłbym w histerię, czarną rozpacz. teraz jestem tak tobą zmęczona,że po chwili zaczęłam myśleć, co zrobić. Przejrzałam w necie stomatologów,powysyłałam pytania.
- a jak, zapomniałaś o mnie?
- no właśnie, to przez Ciebie nie mam siły rozpaczać, wkurzać się na sprawy, które kiedyś były dla mnie ważne Nie nie jestem obojętna, ale nie mam siły działać.
- o to  jeszcze poprzyjaźnimy się !
- na to wygląda, niestety. Jestem zmęczona....



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wahadło lęku

-  Jesteś? - Tak - Nie wiem,czy panikuję, czy wszystko prawie ok, normalnie - Dlatego jestem. Każdy sygnał wzmacniam, prowokuję do przemyśleń, drążenia, w końcu wpadaszw panikę - Łykam tabletkę, choć dziś miałam pomonąć tę dawkę. Problem rozwiązuje się i jest mi lepiej,  nie wiem czy paramolan miał znaczenie, po prostu przyczyna lęku odeszła. Ale chyba lepiej poczułam się, zajęłam się praniem, gotowaniem.... - A ja znów wysyłam trochę wzmocnienia.  - No i wraca mała panika,zastanawiam się czy to normalne. Tak pragnę codzienności, normalności nie chce Ciebie, nie wracaj. Pragnę ulgi na dłużej nie na chwilę, zresztą w tych chwilach Ty cały czas gdzieś jesteś, daleko, ale wiem , że wrócisz.Mam dosyć.
Czytaj więcej

Pokonany lęk?

-  Hej, dlaczego uciekłaś? -  Udało się uciec od Ciebie. Przyszedłeś z Nienacki.Wybierałam się na rower i pojawiłeś się - Lubię Ciebie.Musze być blisko - Nie, ale w takich sytuacjach?! Już prawie zostałam w domu, miałam pretekst, chmurzyło się - Potem brutalnie mnie przegoniłaś. - Tak poczułam ,jak kiedyś przyjemność zmęczenia,po prostu jazdy przed siebie. I wiesz co zrozumiałam - Co? -Ja cały czas, tak jak kiedyś, gdy byłam nastolatką , staram się stworzyć pozory normalności, zwykłej codzienności. Kupują to, ale nie wiem, czy moja podświadomość w to wierzy. Raczej nie, na pewno nie. Czasami zasypia, bo zajmuję się czymś , ale chyba czuję się tak ,jakbym oglądała film o zwykłej codzienności.
Czytaj więcej

Fotka z wakacji i mój przyjaciel lęk

 -hej, wiem, że jesteś, nie ukrywaj się - sama mnie wywołujesz - nie ja tylko patrzyłam na koleżanki zdjęcie  - zamiast podziwiać, zamiast zazdrościć, myślisz o mnie - po prostu zobaczyłam jezioro, obok domek i rowery, zrozumiałam, że wciąż jesteś, że nigdy nie odczuwam ulgi, wakacyjnej  beztroski -tylko tyle  -tak, ciągle kręcisz się , jesteś blisko.  Wiele lat temu ,  na tatrzańskiej  hali powiew wiatru, pochylona trawa w zachodzącym słońcu, dały mi poczucie beztroski i wolności.Takie odczucie odpędziłoby Ciebie.O takiej chwili marzę. -może po prostu zazdrościsz ? - nie. To byłoby normalne, ludzkie. Ja poczułam tęsknotę, niepokój i złość na siebie, że w ogóle myślę o tym. -masz prawo tęsknić  - nie , to egoistyczne, K mnie potrzebuje, nie mogę marzyć, myśleć o sobie.
Czytaj więcej